Każda faza rozwojowa pszenicy charakteryzuje się różnym zapotrzebowaniem na składniki odżywcze. Na początku, w fazie kiełkowania (BBCH 0-19), roślina potrzebuje przede wszystkim azotu i fosforu, które odpowiadają za szybki wzrost i rozwój systemu korzeniowego. W fazie krzewienia (BBCH 20-29), kiedy pszenica wytwarza boczne pędy, kluczowe są azot, magnez i mangan. Te składniki odżywcze wspierają fotosyntezę oraz rozwój nowych pędów, co wpływa na dalszy wzrost rośliny.

Faza strzelania w źdźbło (BBCH 30-39) jest momentem największego zapotrzebowania na składniki odżywcze. Oprócz azotu i fosforu, roślina intensywnie potrzebuje potasu, który reguluje gospodarkę wodną i wzmacnia struktury roślinne, oraz siarki, która poprawia wydajność i jakość plonu. Mangan i cynk także mają istotne znaczenie, wspierając syntezę białek. W tej fazie rozwija się liść flagowy, który ma kluczowy wpływ na końcową jakość i ilość plonu.

Podczas fazy nalewania ziarna (BBCH 70-79) azot i magnez mają decydujący wpływ na proces fotosyntezy oraz formowanie masy ziarna. Niedobór tych składników prowadzi do zmniejszenia wagi ziarniaków. Fosfor, który dostarcza roślinom energii, jest niezbędny w procesie transportu składników z liści do ziarna.

Właściwe nawożenie w odpowiednich momentach cyklu wzrostu pszenicy ma ogromne znaczenie dla uzyskania wysokiej jakości i obfitych plonów. Plan nawożenia powinien być dostosowany do specyficznych potrzeb rośliny na każdym etapie rozwoju, z uwzględnieniem odpowiednich dawek azotu, fosforu, potasu i innych mikroelementów. Pozwoli to na maksymalizację plonów oraz efektywne wykorzystanie zasobów gleby.